» دوستان شرح پریشانی من گوش کنید

مهرگان
 
 
 

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید

29 آبان 1392

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید


دوستان شرح پریشانی من گوش کنید                           داستان غم پنهانی من گوش کنید
قصه بی سر و سامانی من گوش کنید                          گفت وگوی من و حیرانی من گوش کنید
شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی                          سوختم سوختم این راز نهفتن تا کی
روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم                            ساکن کوی بت عربده‌جویی بودیم
عقل و دین باخته، دیوانهٔ رویی بودیم                            بستهٔ سلسلهٔ سلسله مویی بودیم
کس در آن سلسله غیر از من و دل بند نبود                     یک گرفتار از این جمله که هستند نبود
نرگس غمزه زنش اینهمه بیمار نداشت                           سنبل پرشکنش هیچ گرفتار نداشت
اینهمه مشتری و گرمی بازار نداشت                             یوسفی بود ولی هیچ خریدار نداشت
اول آن کس که خریدار شدش من بودم                          باعث گرمی بازار شدش من بودم
عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او                         داد رسوایی من شهرت زیبایی او
بسکه دادم همه جا شرح دلارایی او                             شهر پرگشت ز غوغای تماشایی او

این زمان عاشق سرگشته فراوان دارد                            کی سر برگ من بی سر و سامان دارد
چاره اینست و ندارم به از این رای دگر                            که دهم جای دگر دل به دل‌آرای دگر
به وفاداری من نیست در این شهر کسی                         بنده‌ای همچو مرا هست خریدار بسی
مدتی در ره عشق تو دویدیم بس است                           راه صد بادیهٔ درد بریدیم بس است
قدم از راه طلب باز کشیدیم بس است                             اول و آخر این مرحله دیدیم بس است
بعد از این ما و سرکوی دل‌آرای دگر                               با غزالی به غزلخوانی و غوغای دگر
تو مپندار که مهر از دل محزون نرود                                آتش عشق به جان افتد و بیرون نرود
وین محبت به صد افسانه و افسون نرود                           چه گمان غلط است این ، برود چون نرود
چند کس از تو و یاران تو آزرده شود                                دوزخ از سردی این طایفه افسرده شود
ای پسر چند به کام دگرانت بینم                                  سرخوش و مست ز جام دگرانت بینم
مایه عیش مدام دگرانت بینم                                       ساقی مجلس عام دگرانت بینم
تو چه دانی که شدی یار چه بی باکی چند                        چه هوسها که ندارند هوسناکی چند
یار این طایفه خانه برانداز مباش                                    از تو حیف است به این طایفه دمساز مباش
می‌شوی شهره به این فرقه هم‌آواز مباش
غافل از لعب حریفان دغا باز مباش
به که مشغول به این شغل نسازی خود را
این نه کاری‌ست مبادا که ببازی خود را
در کمین تو بسی عیب شماران هستند
سینه پر درد ز تو کینه گذاران هستند
داغ بر سینه ز تو سینه فکاران هستند
غرض اینست که در قصد تو یاران هستند
باش مردانه که ناگاه قفایی نخوری
واقف کشتی خود باش که پایی نخوری
گر چه از خاطر وحشی هوس روی تو رفت
وز دلش آرزوی قامت دلجوی تو رفت
شد دل‌آزرده و آزرده دل از کوی تو رفت
با دل پر گله از ناخوشی خوی تو رفت
حاش لله که وفای تو فراموش کند
سخن مصلحت‌آمیز کسان گوش کند

وحشی بافقی

---


ارسال نظر

نام:
ایمیل:
متن نظر:
 
برای مشاهده بهتر سایت از مرورگر فایرفاکس ، اُپرا و یا گوگل کروم استفاده نمایید